Rivendell to strona o elfach, stworzona specjalnie z myślą o ich miłośnikach. Można tu znaleźć teksty o historii elfów, pierwszej, drugiej, trzeciej i początkach czwartej ery, jesat dokładnie omówione pisamo Tengwar i Cirth, którego można się nauczyć, Jest bowiem podany dokładny opis wszystkich liter, który można zastosować do pisania. Oprócz tego na stronie są opisy kompletnych ubiorów i strojów elfich, tłumaczenia z filmu władca pierścieni, a także z rozszerzonej wersji DVD -każde słowo jest dokładnie przetłumaczone. W księdze siedzib są opisy wielu tolkienowskich miejsc, takich jak Rivendell, Gondolin, Lothlorien, Mroczna Puszcza, Tirion i innych, a także opisy wielu znakomitych elfów, takich jak Feanor, Legolas, Galadriel, Arwena, Fingolfin, Finrod Felagund, Haldir. Spokojnie możecie opanować podstawy języków Quenya i Sindarin przez zapoznanie się z tekstem na ich temat, z Władcy Pierścieni wypisane są wszystkie przykłady tych dwóch elfich języków.



Dziedziniec
Biblioteka
Zaprzyjaźnione

Biografia


John Ronald Reuel Tolkien urodził się 3 stycznia 1892 roku w Bloemfontein, w Afryce Południowej, jako syn Mabel (z domu Suffield) oraz Arthura Tolkienów.
Gdy John miał 4 lata, matka zabrała obu synów (w 1894 r. na świat przyszedł brat Tolkiena, Hilary) do Anglii. Podczas wizyty u rodziny w Birmingham jej mąż zachorował na gorączkę reumatyczną i zmarł. Tolkien pozostał już w Anglii - cała rodzina zamieszkała w wiosce Sarehole. Tam matka zaczęła uczyć obu chłopców. Sielanka nie trwała jednak długo i w 1900 r. Tolkienowie wrócili do Birmingham. John został przyjęty do szkoły King Edward's, a Mabel nawiązała znajomość z ojcem Francisem Morganem. Już w tak młodym wieku Tolkien wykazywał duże zainteresowanie językami, a King Edward's umożliwiała mu rozwijanie tej pasji.
W 1904 r. Mabel, od jakiegoś czasu nękana cukrzycą, zmarła. Śmierć matki wywarła na Tolkiena spory wpływ. Opiekunem chłopców został ojciec Francis. John i Hilary mieszkali najpierw u ciotki, w 1908 przenieśli się do państwa Faulknerów - tam też Tolkien poznał o 3 lata starszą Edith Bratt. Młodzi zaczęli się ze sobą spotykać, jednak ojciec Francis kazał Johnowi skupić się na nauce, nie na miłostkach. Pozwolono mu widywać się z Edith jak tylko osiągnie pełnoletność.
W międzyczasie Tolkien rzucił się w wir nauki, założył także Tea Club, Barovian Society (T.C.,B.S.), którego członkami było czterech najzdolniejszych uczniów. Zaczął wtedy pisać swoje pierwsze utwory literackie. Dostał się również na studia w Oksfordzie i zdobył stypendium.
Życie studenckie pochłonęło Tolkiena. Spędzał sporo czasu na rozrywkach, choć nie miał zbyt wiele pieniędzy. Oczywiście nauka dalej go pociągała - poznał kolejne języki dzięki swojemu profesorowi Joe Wrightowi, zmienił kierunek z filologii na bardziej odpowiadający mu język i literaturę angielską i osiągał znakomite rezultaty. Jednak cały czas czekał na Edith. Zaręczyli się, gdy tylko ukończył 21 lat.
W 1914 r., gdy wybuchła wojna, John zdecydował się kontynuować studia. W czerwcu 1915 zdał egzamin końcowy z oceną bardzo dobrą. Zaraz potem powołano go na podporucznika i zabrano do koszar. Tam zaczął tworzyć pierwsze notatki z mitologii dla Anglii, przyszłego "Silmarillionu". Odwiedzał Edith, kiedy tylko mógł. Pobrali się 22 marca 1916r., a niedługo potem wysłano Tolkiena na front. Walczył w okolicach Bouzincourt. Zginęło wielu jego kolegów, on sam wyszedł z walk szczęśliwie. Dopiero gdy zachorował na gorączkę okopową, odesłano go do domu. Wreszcie mógł wypocząć i spędzić czas z żoną, tworzył także legendy wykorzystując doświadczenia ze swojego życia. W 1917 na świat przyszło ich pierwsze dziecko, syn John Francis Reuel.
Po wojnie Tolkien powrócił do Oksfordu, gdzie dostał posadę filologa. Udzielał także korepetycji. W 1920 r. został wykładowcą języka angielskiego w Leeds i tam zamieszkał z rodziną. Na początku 1921 Edith urodziła drugiego syna, Michaela, a w 1924 na świat przyszedł Christopher Reuel. Rok później w Oksfordzie zwolniła się katedra staroangielskiego i Tolkien został przyjęty na jej kierownika. Był to olbrzymi krok naprzód. Edith pozostała jednak z dziećmi w Leeds aż do końca roku 1925. W Boże Narodzenie cała rodzina zamieszkała w domu na Northmoor Road i tam pozostała aż do 1947 r.
Życie profesora płynęło na wykładach, sprawdzaniu prac i udzielaniu korepetycji. W 1929 roku urodziła mu się córka Priscilla. Tolkien nie zarzucił jednak pisania mimo nawału obowiązków - ciągle poświęcał kilka godzin dziennie swojemu światu. W latach 1920 - 1943 pisał swoim dzieciom listy od świętego Mikołaja (wydane w formie książki w roku 1976), w tym okresie pojawił się także Tom Bombadil - niezmieniony niemal do czasu "Władcy Pierścieni".
W 1926 roku Tolkien poznał C.S. Lewisa. Już po kilku miesiącach spotykali się regularnie, jako że łączyła ich ta sama pasja. Razem dyskutowali najpierw w klubie Coalbiters, potem w słynnym The Inklings. To właśnie Lewisowi Tolkien czytał fragmenty powstającego "Władcy Pierścieni". Ich przyjaźń trwała ok. 20 lat, do mniej więcej 1946 r. Potem jednak, w miarę jak Lewis zyskiwał coraz większą popularność i coraz bardziej zaprzyjaźniał się z Charlesem Williamsem, ich wzajemna sympatia słabła, aż w końcu zniknęła zupełnie. Gdy Lewis zmarł w 1963, Tolkien odmówił napisania nekrologu.
W 1930 roku profesor napisał na pracy egzaminacyjnej najsłynniejsze zdanie: "W pewnej norze ziemnej mieszkał sobie pewien hobbit". Zaintrygowany, zaczął się zastanawiać kim w ogóle jest hobbit. I dlaczego mieszka w norze. Tak powstała pierwsza poświęcona Śródziemiu książka, "Hobbit". Został on wydany w 1937 r., nakładem wydawnictwa George Allen &Unwin. Niedługo później pojawił się w Ameryce i gdy odniósł tam sukces, Stanley Unwin spodziewał się powstania dalszego ciągu. Tolkien próbował namówić go na wydanie "Silmarillionu", który w tym czasie był już wypełniony legendami, jednak nie udało mu się to.
Pierwszy rozdział "Nowego Hobbita" powstał w grudniu 1937, a niecały rok później profesor zaczął nazywać swoje dzieło "Władcą Pierścieni". Lata drugiej wojny światowej były okresem ożywionej działalności Inklingów. Życie Tolkiena znów niewiele się zmieniło. Dalej wygłaszał wykłady, sprawdzał prace i pisał, chociaż wojna spowolniła znacząco jego pracę nad powieścią, wymuszając długie przerwy w tworzeniu. W 1943 r. Tolkien przeżył kryzys twórczy. Opisał swoje uczucia i problemy w opowiadaniu "Liść, dzieło Niggle'a".
Szczęśliwie jednak kryzys minął i w 1947 r. "Władca Pierścieni" był napisany. Profesor przerabiał go jeszcze i ulepszał przez 2 następne lata. W 1949 uznał, że powieść jest gotowa do wydania i zaproponował Stanleyowi Unwinowi opublikowanie jej razem z "Silmarillionem". Unwin nie zgodził się, jako że obie książki były bardzo obszerne, Tolkien z kolei nie chciał zaakceptować pomysłu wydania samego "Władcy Pierścieni" - jak i jego podziału na części. Do tego doszły inne nieporozumienia i profesor zdecydował się szukać innego wydawcy. Nie znalazł się jednak taki, który chciałby wydać dwie tak długie książki. Dopiero w 1953 r. Tolkien zdecydował się na powrót do Unwina i zaakceptowanie jego warunków. Zabrał się także za dodatki do powieści, mapy i drzewa genealogiczne.
Pierwszy tom pojawił się w księgarniach w sierpniu 1954. Recenzje były różne, jednak książka zyskała rozgłos i gdy w listopadzie ukazały się "Dwie Wieże", a w październiku 1955 "Powrót Króla", rzesze miłośników znacznie wzrosły. Pierwsze zyski Tolkiena wyniosły więcej niż jego roczna pensja, a do roku 1965 sprzedaż ciągle rosła. "Władca Pierścieni" został przetłumaczony na wiele języków i zdobywał coraz większą popularność. Prawdziwy boom jednak nastąpił w 1965, kiedy do Ameryki trafiła piracka wersja powieści wydana przez Ace Books. Tolkien żalił się swoim korespondentom na to wydanie, a gdy rozniosło się, że autor nie dostał od Ace Books ani grosza, zaczęto kupować wydanie z Houghton Mifflin. Ace Books przegrało sprawę w sądzie i musiało zapłacić Tolkienowi pokaźne odszkodowanie.
Wraz z niesamowitą sławą wiązał się brak życia prywatnego - profesor stał się osobą publiczną, udzielał wywiadów i tonął w listach, a jego dom znalazł się pod stałą obserwacją fanów. To wszystko spowodowało przeprowadzkę do Poole, gdzie we względnym spokoju Tolkienowie żyli aż do 1971 r., do śmierci Edith.
Po pogrzebie żony profesor wrócił do Oksfordu, gdzie zaoferowano mu mieszkanie. Tam też spędził resztę swojego życia, do samego końca tworząc nowe legendy i porządkując te już istniejące. Tolkien zmarł 2 września 1973 roku w szpitalu w Bournemouth.

***

"Silmarillion" wydano drukiem w roku 1977, a większość notatek Tolkiena została opublikowana w 12-tomowym cyklu "The History of Middle-Earth".


Przyjaciele Elfów
Toplisty
Kontakt
Fanuilos: fanuilos@wp.pl