Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
Strony WWWSerwery VPSDomenyHostingDarmowy Hosting CBA.pl

Rivendell to strona o elfach, stworzona specjalnie z myślą o ich miłośnikach. Można tu znaleźć teksty o historii elfów, pierwszej, drugiej, trzeciej i początkach czwartej ery, jesat dokładnie omówione pisamo Tengwar i Cirth, którego można się nauczyć, Jest bowiem podany dokładny opis wszystkich liter, który można zastosować do pisania. Oprócz tego na stronie są opisy kompletnych ubiorów i strojów elfich, tłumaczenia z filmu władca pierścieni, a także z rozszerzonej wersji DVD -każde słowo jest dokładnie przetłumaczone. W księdze siedzib są opisy wielu tolkienowskich miejsc, takich jak Rivendell, Gondolin, Lothlorien, Mroczna Puszcza, Tirion i innych, a także opisy wielu znakomitych elfów, takich jak Feanor, Legolas, Galadriel, Arwena, Fingolfin, Finrod Felagund, Haldir. Spokojnie możecie opanować podstawy języków Quenya i Sindarin przez zapoznanie się z tekstem na ich temat, z Władcy Pierścieni wypisane są wszystkie przykłady tych dwóch elfich języków.



Dziedziniec
Biblioteka
Zaprzyjaźnione

Księga Elfów


Celeborn

Celeborn był Sindarem, księciem w Doriath i krewnym Elwego. Jego imię znaczy dosłownie "srebrne drzewo". Swoją żonę Galadrielę poznał w Doriath i tam wziął z nią ślub. Po upadku Ukrytego Królestwa oboje uciekli do Arvernien.
Pod koniec Pierwszej Ery zdecydowali się pozostać w Śródziemiu i początkowo zamieszkali w Lindonie. Później jednak przenieśli się do Eregionu, i w końcu do Lothlórien. Celeborn został władcą Galadhrimów. Aż do Trzeciej Ery lud w Lothlórien żył spokojnie. Lecz kiedy nadeszła potrzeba, Celeborn nie wahał się poprowadzić armii Elfów na Wschód. Zdobył Dol Guldur w Mrocznej Puszczy.
Przez jakiś czas w Czwartej Erze był królem Wschodniego Lórien, jednak życie bez Galadrieli, która odpłynęła za Morze, straciło dla niego blask. W końcu wyjechał do Rivendell, a potem prawdopodobnie podążył za żoną do Valinoru.

Celegorm i Curufin

Celegorm, zwany Pięknym, był trzecim synem Feanora, władcy Noldorów. W Valinorze zasłynął jako wielki myśliwy, był przyjacielem Oromego. Orome podzielił się z nim swoją wiedzą o zwierzętach, nauczył go ich języka, podarował mu także inny prezent - wielkiego wilczura Huana.
Curufin był piątym synem Feanora, otrzymał przydomek "Przebiegły". Po ojcu odziedziczył kunszt w rzemiośle i później przekazał swoją wiedzę synowi, Celebrimborowi (który był twórcą pierścieni władzy).
Losy Celegorma i Curufina splotły się na samym początku, a w ostatnich latach swojego życia nie odstępowali się na krok. Byli najbardziej dumnymi, porywczymi i przebiegłymi z synów Feanora, a cechy te doprowadziły ich do tragicznego końca.
Po upadku Drzew Valinoru Celegorm i Curufin związali swój los z Silmarilami poprzez nieszczęsną przysięgę. Wyruszyli z Amanu do Śródziemia. Wkrótce po swoim przybyciu do Beleriandu, Noldorowie zostali wciągnięci w wir wojen z Morgothem. Podczas Dagor-nuin-Giliath, Celegorm i Curufin walczyli w okolicach Eithel Sirion, na północ od Ered Wethrin. Po bitwie, w której zginął ich ojciec Feanor, bracia osiedlili się na północnym wschodzie Beleriandu, w Himladzie. Rządzili ziemiami między rzekami Aros i Celon ponad 400 lat, aż do czasu Dagor Bragollach, po której zmuszeni byli opuścić swoje królestwo. Wyruszyli do Nargothrondu, gdzie panował ich kuzyn, Finrod Felagund. Finrod łaskawie przyjął braci, którzy szybko stali się wpływowymi postaciami w królestwie.
Przełomowym momentem okazało się przybycie Berena, który poprosił Finroda o pomoc w odzyskaniu Silmarili. Celegorm i Curufin byli przeciwko Berenowi, lecz Finrod zdecydował się pomóc i wyruszył wraz z Berenem na północ. Władzę w Nargothrondzie przejął jego młodszy brat, Orodreth, lecz bracia szybko mu ją odebrali.
Pewnego razu bracia natknęli się na Luthien, która wyruszyła na poszukiwanie Berena. Podstępnie wrócili z córką Thingola do Nargothrondu, gdzie więzili ją przez długi czas. Celegorm zapragnął ją poślubić, a w międzyczasie bracia dowiedzieli się, ze Beren i Finrod są więzieni przez Saurona. Oczywiście postanowili nie ruszać im na ratunek, upatrując w ich śmierci samych korzyści.
Luthien została jednak uratowana przez Huana, razem zwyciężyli Saurona, a gdy wielu niewolników wróciło do Nargothrondu i powiadomiło lud o losie Finroda, bracia musieli uciekać. Skierowali się na północny wschód, gdzie panował ich brat Maedhros.
Podczas podróży przez Brethil natknęli się na Berena i Luthien wracających z północy do Doriathu. W przypływie nienawiści oraz żądzy Silmarila zaatakowali ich, lecz po raz kolejny ponieśli porażkę. Huan ponownie stanął w obronie Luthien przeciwko swojemu dawnemu panu. Celegorm i Curufin, poniżeni i pobici, ruszyli przez Nan Dungortheb do krain rządzonych przez Maedhrosa.
Jednak pycha i upór synów Feanora po jakimś czasie znów zaczęły dawać tragiczne owoce. Gdy Silmaril znalazł się w rękach Diora, a po odejściu Meliany lasy Doriathu straciły swoją magiczną moc, synowie Feanora zdecydowali się po raz kolejny spróbować wypełnić przysięgę i odzyskać Silmaril. Celegorm, Curufin i ich brat Caranthir zbrojnie najechali Menegroth, co skończyło się kolejnym niepotrzebnym przelewem krwi. Zginęli zarówno oni, jak i Dior, a efektem najazdu był upadek królestwa Doriathu.

Cirdan

Jego imię w Sindarinie oznacza "szkutnik". Był jednym z największych i najmądrzejszych Sindarów. W Pierwszej Erze władał w Falas. Przez długi czas nie mieszał się w kłótnie Noldorów i Sindarów, przyjaźnił się z Elwem i Finrodem.
Falas rozwijało się w pokoju wraz z portami w Eglarest i Brithombarze aż do roku 474, kiedy zostało zdobyte. Cirdan wycofał się wtedy na wyspę Balar i wciąż wspomagał resztki Eldarów i Edainów. Zbudował statek "Vingilot" dla Earendila.
W Drugiej Erze Cirdan był władcą Szarych Przystani. Był powiernikiem Pierścienia Ognia - Naryi, którą przekazał Gandalfowi, gdy ten przybył do Śródziemia. Walczył w Armii Ostatniego Sojuszu Ludzi i Elfów przeciwko Sauronowi, a po wojnie pomagał Strażnikom Północy. Był członkiem Białej Rady. Odpłynął do Valinoru w Czwartej Erze, jako ostatni Elf.
Cirdan był bardzo wysoki, pod koniec życia w Śródziemiu miał długą brodę i wygląd starca.

Daeron

Daeron był dworzaninem Thingola, króla Doriathu, zasłynął jako niezrównany bard oraz uczony. Jego największym osiągnięciem jest wynalazek pisma runicznego (cirth), które z czasem zyskało szczególną popularność wśród krasnoludów.
Daeron był zakochany w córce Thingola, Luthien. Paradoksalnie, dwa razy ją zdradził: pierwszy raz doniósł królowi o jej potajemnych spotkaniach z Berenem; drugi raz zdradził królowi to, że Luthien zamierza uciec z Doriathu w celu pomocy Berenowi (który wpadł w niewolę Saurona). Po zniknięciu Luthien, Daeron popadł w rozpacz, opuścił Menegroth i zawędrował aż do wschodniej części Śródziemia, aby przez długie wieki w samotności wyśpiewywać swój żal po Luthien. Jest uznawany za największego minstrela wśród Eldarów, przyznawano mu pierwszeństwo nawet przed Maglorem, synem Feanora.

Elladan i Elrohir

Bracia bliźniacy, synowie Elronda i Celebriany, mieli siostrę Arwenę. W 2059 r. Trzeciej Ery uwolnili matkę z rąk orków. Aby pomścić jej cierpienia walczyli przeciw orkom razem ze Strażnikami Północy. W czasach Wojny o Pierścień przybyli z Dunadanem Halbaradem na południe, potem dołączyli do Aragorna i przeszli z nim Ścieżki Umarłych. Dzięki przekazanym im przez ojca przed wyjazdem radom i wiedzy, brali udział w naradach Dowódców Zachodu i można ich zaliczyć do tych Dowódców.
W Czwartej Erze pozostali w Rivendell, a skoro nie towarzyszyli Elrondowi w odpłynięciu za Morze, można przypuszczać, że wybrali los śmiertelników.


Przyjaciele Elfów
Toplisty
Kontakt
Fanuilos: fanuilos@wp.pl