Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
Strony WWWSerwery VPSDomenyHostingDarmowy Hosting CBA.pl

Rivendell to strona o elfach, stworzona specjalnie z myślą o ich miłośnikach. Można tu znaleźć teksty o historii elfów, pierwszej, drugiej, trzeciej i początkach czwartej ery, jesat dokładnie omówione pisamo Tengwar i Cirth, którego można się nauczyć, Jest bowiem podany dokładny opis wszystkich liter, który można zastosować do pisania. Oprócz tego na stronie są opisy kompletnych ubiorów i strojów elfich, tłumaczenia z filmu władca pierścieni, a także z rozszerzonej wersji DVD -każde słowo jest dokładnie przetłumaczone. W księdze siedzib są opisy wielu tolkienowskich miejsc, takich jak Rivendell, Gondolin, Lothlorien, Mroczna Puszcza, Tirion i innych, a także opisy wielu znakomitych elfów, takich jak Feanor, Legolas, Galadriel, Arwena, Fingolfin, Finrod Felagund, Haldir. Spokojnie możecie opanować podstawy języków Quenya i Sindarin przez zapoznanie się z tekstem na ich temat, z Władcy Pierścieni wypisane są wszystkie przykłady tych dwóch elfich języków.



Dziedziniec
Biblioteka
Zaprzyjaźnione

Księga Elfów


Fingolfin

Fingolfin nazywany był w Śródziemiu Królem Północy. Był księciem Noldorów, drugim synem Finwego, a jego matką była Indis. Posiadał trójkę dzieci: Fingona, Turgona i Aredhelę. Fingolfin był niezwykle przyjacielskim i dobrym Elfem, a także bratem Feanora. Choć Feanor podniósł na niego broń i zagroził mu śmiercią, jeśli ten będzie wchodził mu w drogę, wybaczył mu zniewagę. Poprowadził na wygnanie lud swój i Finarfina. Feanor, po Bratobójstwie pozostawił Fingolfina w Aramanie i odpłynął na okrętach do Śródziemia. Fingolfin, na czele licznej gromady Noldorów, udał się na wędrówkę poprzez Helcarakse.
Ponoć kiedy wkroczył do Śródziemia, kwiaty pod jego stopami ożywały i rozkwitały. Fingolfin osiedlił się w Hithlumie i tam przygotowywał się do wojny, jaka miała niebawem nadejść. Kiedy Feanor umarł, Fingolfin został Najwyższym Królem Noldorów i panował tak do swojej śmierci w 455 roku Pierwszej Ery Słońca, przez sto pierwszych lat kierując oblężeniem Angbandu. Kiedy Trzy Rody Edainów wkroczyły do Beleriandu, ustanowił związek z Trzecim Rodem i zezwolił mu na osiedlenie się w Dor-lominie. Uratował także Meadhrosa w górach Angbandu przed śmiercią.
Podczas wielu bitew z siłami Morgotha pozostał niezwyciężony, aż do czasu Dagor Bragollach, kiedy to Zły wysłał Glaurunga, smoka. Spalił on prawie całe Ard-galen, zabijając tym samym wielu Noldorów. Fingolfin został zmuszony do wycofania się do Eithel Sirion i Ered Werthin. Przewidział klęskę Noldorów i postanowił odejść ze swych siedzib. Wściekły dosiadł swego konia i popędził na północ. Tam wyzwał Morgohta na pojedynek. Fingolfin zadał Morgothowi osiem ran, jednak poległ, przygnieciony do ziemi jego kolanem. Wtedy przyleciał orzeł Thorondor i zabrał Noldora.
Za życia Fingolfin był najdzielniejszym elfem spośród synów Finwego. Sztandar Fingolfina był niebiesko-srebrny.

Fingon

Fingon był synem Fingolfina i ojcem Gil-galada. Został Najwyższym Królem Noldorów w Śródziemiu. Nie przepadał za Feanorem, ale mimo to przyłączył się do pościgu za Silmarilami. Przyjaźnił się z Maedhrosem, Angrodem i Aegnorem. Brał udział w Bratobójstwie w Alqualonde. Już w Śródziemiu próbował załagodzić konflikty między rodem Feanora a resztą Noldorów. Uratował Maedhrosa, zwabionego podstępnie przez Morgotha w góry, ze szczytu Thangorodrimu, a potem osiedlił się w Dor-lominie. Walczył dzielnie w Bitwach o Beleriand i pokonał smoka Glaurunga. Zginął podczas Nirnaeth Arnoediad, zabity przez Balroga.

Finrod Felagund

Finrod jest najstarszym synem Finarfina. Jako pierwszy z Eldarów spotkał ludzi, stąd często nazywany "Przyjacielem Ludzi". Po założeniu jaskiń Nargothrondu nazywany Felagundem (Władca Jaskiń).Jego ukochana elfka z Vanyarów nie poszła razem z nim na wygnanie. Już w Beleriandzie zamieszkał na Tol Sirion, gdzie zbudował Minas Tirith. Spełnił dług wobec Barahira, który uratował mu życie, wyruszając z Berenem po Silmaril. Przegrał z Sauronem pojedynek na pieśni mocy, i uwięziony w lochach Minas Tirith zginął ratując Berena od śmierci. Znał potężne czary, jak mówi o tym Ballada o Leithian:
"On także czary zna potężne,
Umie, gdy trzeba, postać zmieniać,
Omijać sidła i potrzaski,
Rozświetlać lochy, rwać łańcuchy."

Finwe

Finwe był przywódcą Noldorów w drodze z Cuivienen na Zachód. Jako jeden z posłów wybranych przez Oromego, był wśród kilku pierwszych Eldarów, którzy ujrzeli Aman. W Valinorze został królem Noldorów, sprawował władzę nad ludem Tirionu. Jego pierwszą żoną była Miriel Selinde, lecz po narodzinach syna Feanora, jej duch opuścił znużone ciało. Finwe wkrótce poślubił Indis ze szczepu Vanyarów, dała mu ona dwóch kolejnych synów - Fingolfina i Finarfina.
Pod rządami Finwego Noldorowie rozwinęli się bardzo we wszystkich dziedzinach, dużo zawdzięczali jego przyjaźni z Aulem. Wkrótce jednak wśród Noldorów nastąpił rozłam, a Finwe przeniósł się wraz z Feanorem do nowo zbudowanej fortecy Formenos na północy Valinoru, gdzie spędził ostatnie 12 lat swojego życia. Został zamordowany przez Melkora, broniąc dostępu do skarbca swojego rodu, w którym znajdowały się Silmarile.

Galadriela

Galadriela - Pani drzew. W dawnych Dniach była jedną z królowych Elfów Wysokiego Rodu z Eldamaru, a także przywódczynią zbuntowanych Noldorów, którzy opuścili Valinor i udali się na wojnę z Morgothem. Później nie pozwolono jej wrócić do Błogosławionego Królestwa, więc pozostała w Śródziemiu i pomagała w walce z Sauronem. Poznała władcę Elfów Szarych Celeborna, którego poślubiła. Długie lata mieszkali w Harlindonie. Potem kilka razy zmieniali swoje miejsce zamieszkania, aż ostatecznie zamieszkali w Lothlórien - królestwie założonym przez Celeborna. Podczas Wojny o Pierścień w Lórien przebywała Drużyna, którą Galadriela obdarowała przydatnymi drobiazgami. Frodo był gotów oddać jej Pierścień, jednak odmówiła.
I to właśnie za działanie przeciwko Sauronowi i przede wszystkim za odrzucenie Jedynego Pierścienia mogła powrócić na Zachód za Morzem. Razem z powiernikami Pierścienia opuściła Śródziemie w 3021 roku Trzeciej Ery.

Gil-Galad

Gil-Galad, czyli "Gwiazda Światłości", to imię pod którym znany był Ereinion, syn Fingona, potomka Fingolfina. Urodził się w Hithlumie, po śmierci Fingolfina w Dagor Bragollach zamieszkał w Falas. Po upadku Gondolinu i śmierci Turgona przypadł mu tytuł Najwyższego Króla Noldorów Śródziemia. Przez pewien czas przebywał na wyspie Balar, gdyż musiał opuścić Falas po zniszczeniu Przystani.
Na początku Drugiej Ery, gdy Beleriand zniknął z powierzchni ziemi, Gil-Galad przeniósł się do Lindonu i władał terenami położonymi u stóp Gór Błękitnych. Podczas Czarnych Lat skutecznie opierał się atakom Saurona, głównie dzięki pomocy Numenorejczyków. Gdy jakiś czas po upadku Numenoru Sauron odzyskał swoją potęgę i zaatakował Gondor, Gil-Galad sprzymierzył się z Elendilem, zawierając Ostatni Sojusz Ludzi i Elfów. Wspólnymi siłami stworzyli armię, która pokonała wojska Mordoru w wielkiej bitwie na równinie Dagorlad w 3434 roku. Gil-Galad zginął 7 lat później podczas jednej z kolejnych potyczek z Sauronem.
Gil-Galad był jednym z najlepszych wojowników w historii Śródziemia, miał talent dowódcy. Nie można nie wspomnieć o jego słynnej włóczni, Aeglos, a także o tym, że był on pierwszym właścicielem pierścienia Vilya - najpotężniejszego z Trzech.


Przyjaciele Elfów
Toplisty
Kontakt
Fanuilos: fanuilos@wp.pl