Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
Strony WWWSerwery VPSDomenyHostingDarmowy Hosting CBA.pl

Rivendell to strona o elfach, stworzona specjalnie z myślą o ich miłośnikach. Można tu znaleźć teksty o historii elfów, pierwszej, drugiej, trzeciej i początkach czwartej ery, jesat dokładnie omówione pisamo Tengwar i Cirth, którego można się nauczyć, Jest bowiem podany dokładny opis wszystkich liter, który można zastosować do pisania. Oprócz tego na stronie są opisy kompletnych ubiorów i strojów elfich, tłumaczenia z filmu władca pierścieni, a także z rozszerzonej wersji DVD -każde słowo jest dokładnie przetłumaczone. W księdze siedzib są opisy wielu tolkienowskich miejsc, takich jak Rivendell, Gondolin, Lothlorien, Mroczna Puszcza, Tirion i innych, a także opisy wielu znakomitych elfów, takich jak Feanor, Legolas, Galadriel, Arwena, Fingolfin, Finrod Felagund, Haldir. Spokojnie możecie opanować podstawy języków Quenya i Sindarin przez zapoznanie się z tekstem na ich temat, z Władcy Pierścieni wypisane są wszystkie przykłady tych dwóch elfich języków.



Dziedziniec
Biblioteka
Zaprzyjaźnione

Księga Elfów


Glorfindel

Glorfindel oznacza "Elf o złotych włosach". Należał on do szczepu Noldorów, lecz wygląd sugeruje również pokrewieństwo z Vanyarami (drugą żoną Finwego była Indis ze szczepu Vanyarów, stąd niektórzy synowie Fingolfina i Finarfina mieli jasne włosy. Może to świadczyć, ze Glorfindel należał do tego szlachetnego rodu).
Glorfindel był dworzaninem króla Turgona, władcy Gondolinu, dowódcą armii oraz wodzem rodu Złotego Kwiatu. Brał udział w bitwie Nirnaeth Arnoediad. Najbardziej wsławił się jednak po upadku Gondolinu, kiedy na przełęczy Cirith Thoronnath stoczył pojedynek z jednym z Balrogów. Razem z przeciwnikiem runął w przepaść, co pozwoliło uciec garstce ocalonych z Gondolinu.
Glorfindel należy do jednych z najbardziej kontrowersyjnych postaci Tolkiena. Można wnioskować, iż Mistrz zadecydował, że Glorfindel z Gondolinu oraz ten z Rivendell to te same osoby. Po śmierci Glorfindel trafił tak jak wszyscy Elfowie do siedzib Mandosa. Dzięki swoim zasługom pozwolono mu jednak wrócić do Śródziemia (prawdopodobnie pod koniec II lub na początku III Ery). Jest to o tyle kontrowersyjne, ze jest to jedyny taki znany przypadek.
Po powrocie do Śródziemia, Glorfindel osiadł w Imladris u boku Elronda. Podczas wojny o Pierścień uratował życie Powiernikowi, hobbitowi Frodo, który był ścigany przez Upiory Pierścienia.
Po zakończeniu wojny i tym samym końcu III Ery, Glorfindel prawdopodobnie wyruszył na Zachód wraz z Elrondem i Galadrielą.

Gwindor

Gwindor był synem Guilina i bratem Gelmira. Przez pewien czas władał Nargothrondem. Przewodził oddziałowi Elfów z Nargothrondu, którzy chcieli walczyć w Nirnaeth Arnoediad i przyłączył się do sił Fingona. Najbardziej znany jest jednak z tego, iż rozpoczął tą bitwę brawurowym atakiem, gdy zobaczył swojego brata Gelmira wleczonego przez sługi Morgotha. Gelmir został okaleczony i w końcu zamordowany. To spowodowało reakcję u Gwindora, który, nie zważając na nic, zaatakował siły wroga. Dotarł pod same schody Angbandu, jednak tam został pojmany.
Uciekł po 14 latach niewoli. Odnalazł go Beleg w lesie Taur-nu-Fuin. Gwindor pomógł Belegowi uwolnić Turina z rąk orków, a następnie pilnował Turina, gdy ten zabił Belega. Razem wrócili do Nargothrondu. Tam ukochana Gwindora, Finduilas, zakochała się w Turinie. Gwindor znosił to z godnością. Przeciwstawiał się jednak idei otwartej walki z Morgothem, którą proponował Turin. Jego rady zignorowano.
Gwindor zginął w bitwie w Tumhalad.

Haldir

Haldir był Sindarem, jednym z Elfów z Lórien. Eskortował Drużynę Pierścienia od granic Złotego Lasu aż do Caras Galadhon. Miał dwóch braci, Rumila i Orophina. Znał język Westron i posługiwał się nim w czasie częstych podróży poza Lórien.
Niewiele wiadomo o jego losach, ale na pewno nie walczył z Elfami w bitwie o Helmowy Jar, a tym bardziej nie zginął w niej od ciosu orka. Pomysł Petera Jacksona nie jest podparty żadnym fragmentem książki.

Idril

Elfka z plemienia Noldorów, córka Turgona i Elenwe. Mieszkała wraz z ojcem w Śródziemiu, w Nevraście i Gondolinie. Kochał ją kuzyn Maeglin, ale ona nie odwzajemniała uczucia. W 503 r. Pierwszej Ery wyszła za mąż za Tuora, było to drugie małżeństwo między Elfami i Ludźmi. Rok później urodził im się syn Earendil.
Idril obawiała się upadku Gondolinu i dlatego zbudowała w tajemnicy tunel prowadzący poza miasto. Gdy Gondolin padł, uciekła tunelem wraz z mężem, synem i kilkoma towarzyszami. Szli wzdłuż Sirionu do Nan Tathren, a następnie do Arvernien. Gdy Tuor się zestarzał, oboje popłynęli do Amanu, nie wiadomo jednak czy przyjęto ich. Słuch o nich zaginął.
Idril była bardzo piękna, miała złote włosy. Zwano ją Celebrindal, Srebrnostopą.

Indis

Indis to druga żona Finwëgo- Najwyższego Króla Noldorów. Urodziła mu dwóch synów: Nolofinwëgo (sind. Fingolfina) i Arafinwëgo (sind. Finarfina), którzy odziedziczyli po matce jasne włosy (niespotykane u rodowitych Noldorów) i przekazali je swoim potomkom.

Ingwe

Najwyższy Król Elfów i Vanyarów. Przewodził pierwszemu hufcowi podczas Wielkiej Wędrówki znad Cuivienen. Prawdopodobnie potomek legendarnego Imina- Pierwszego Vanyara. Dotarł ze swym hufcem pierwszy do Valinoru i początkowo zamieszkał w Tirionie na swej wieży- Mindon Eldaliëva, lecz wkrótce przeniósł się na Taniquetil, by być bliżej Manwëgo Sulimo.

Legolas

Legolas, Zielony Liść - syn króla Thranduila z Mrocznej Puszczy. Był księciem elfów. Do Drużyny Pierścienia dostał się zupełnie przypadkowo. Nie wiadomo, czym dokładnie kierował się Elrond.
Legolas był jedynym, ale za to najlepszym łucznikiem w Drużynie. Jego mistrzostwo pozwoliło mu np. uratować Gandalfa przed atakującym wilkiem. Potrafił dojrzeć rzeczy, których nawet najlepsze ludzkie oko nie potrafiło spostrzec. Legolas miał towarzyszyć Frodowi "przynajmniej do przełęczy w górach, a może i dalej". W rezultacie zaprzyjaźnił się z krasnoludem Gimlim (co czasami wzbudzało zdziwienie) i razem zostali w Drużynie aż do końca Wojny o Pierścień. Cała wyprawa doprowadziła go do nadmorskiego kraju Lebennin, który obudził w sercu elfa tęsknotę do Morza.
Jak podaje Czerwona Księga, po zakończeniu Wojny o Pierścień Legolas poprowadził Elfy Leśne z Mrocznej Puszczy na południe, na wyżyny Ithilien, gdzie osiedliły się za pozwoleniem króla. Jeden z ostatnich zapisów podaje, że po śmierci króla Elessara Legolas podążył za pragnieniem serca i odpłynął za Morze, zabierając także swego towarzysza Gimlego, krasnoluda z plemienia Durina.


Przyjaciele Elfów
Toplisty
Kontakt
Fanuilos: fanuilos@wp.pl