Rivendell to strona o elfach, stworzona specjalnie z myślą o ich miłośnikach. Można tu znaleźć teksty o historii elfów, pierwszej, drugiej, trzeciej i początkach czwartej ery, jesat dokładnie omówione pisamo Tengwar i Cirth, którego można się nauczyć, Jest bowiem podany dokładny opis wszystkich liter, który można zastosować do pisania. Oprócz tego na stronie są opisy kompletnych ubiorów i strojów elfich, tłumaczenia z filmu władca pierścieni, a także z rozszerzonej wersji DVD -każde słowo jest dokładnie przetłumaczone. W księdze siedzib są opisy wielu tolkienowskich miejsc, takich jak Rivendell, Gondolin, Lothlorien, Mroczna Puszcza, Tirion i innych, a także opisy wielu znakomitych elfów, takich jak Feanor, Legolas, Galadriel, Arwena, Fingolfin, Finrod Felagund, Haldir. Spokojnie możecie opanować podstawy języków Quenya i Sindarin przez zapoznanie się z tekstem na ich temat, z Władcy Pierścieni wypisane są wszystkie przykłady tych dwóch elfich języków.



Dziedziniec
Biblioteka
Zaprzyjaźnione

Księga Elfów


Luthien

Była księżniczką Eldarów, córką Thingola i Meliany. Nazywano ją najpiękniejszym z Dzieci Iluvatara. Urodziła się w Doriath w czasach uwięzienia Melkora i żyła tam wiele lat. Czas spędzała tańcząc przy pieśniach Daerona, wysławiającego jej urodę, i ucząc się od Meliany.
W 465 roku człowiek Beren, syn Barahira z Pierwszego Rodu Edainów po raz pierwszy ujrzał tańczącą Luthien w lasach Neldoreth, pokochał ją od pierwszego wejrzenia, a ona rok później wyznała mu miłość. Tym samym wyrzekła się nieśmiertelności. Jednakże Thingol nie zgadzał się wydać swej córki za człowieka i dał Berenowi warunek - będzie mógł poślubić Luthien, jeśli odzyska Silmaril. Luthien, rozdarta między posłuszeństwem wobec ojca i miłością do Berena, zdecydowała się pomóc temu drugiemu podczas wyprawy po Silmaril. Jednak Daeron, który bardzo ją kochał, zdradził jej tajemnicę Thingolowi. Potem została porwana przez Curufina. Przy pomocy psa Huana dotarła do wyspy Tol Sirion, tam pokonała Saurona. Zdołała uwolnić Berena i poszła z nim do Angbandu, zwyciężyła zaklęciami wilka Carcharotha i Morgotha. Uleczyła Berena z zatrutej rany, którą zadał mu Carcharoth i wróciła z nim do Doriath.
To nie był dla nich koniec udręki. Podczas polowania na wilka Beren zginął, a duch Luthien pogrążył się w ciemności i udał do Siedzib Mandosa. Tam śpiewała ona przed tronem Manwego i wywołała jego litość, za co obdarzył ją nowym życiem. Wybrała ludzki los i razem ze swoim mężem Berenem żyła 40 lat na Tol Galen. Tam urodziła Diora, swoje jedyne dziecko. Gdy nosiła naszyjnik Nauglamir z Silmarilem była najwspanialszym obrazem piękna, jakie widziano poza Valinorem.
Uroda Luthien była tak wielka, że pobudzała wiele istot do miłości lub żądzy. Potrafiła śpiewem oczarować Valarów, takich jak Mandos czy Morgoth i zaczarować Saurona. Luthien nazywano również Tinuviel, pierwszy raz tego imienia użył Beren.

Mablung

Jego imię w Sindarinie oznacza "ciężka ręka", a zwany był Mablungiem Twardorękim. Był to Sindar z Doriathu, wspaniały wojownik, główny dowódca wojsk Thingola. Uczestniczył w wielu bitwach i czynach, jak na przykład w Polowaniu na wilka, czy też w walce z wojskami Fingona podczas Nirnaeth Arnoediad. Około 505r. Pierwszej Ery zginął w obronie Nargothrondu podczas ataku krasnoludów na Menegroth.

Maedhros

Maedhros był najstarszym synem Feanora i późniejszym przywódcą jego rodu. Był to Elf wysoki i zawzięty. Złożył Przysięgę, jednak nie był aż tak gwałtowny jak ojciec. Sprzeciwił się spaleniu statków w Losgarze, jak wiemy - nieskutecznie. W Śródziemiu został podstępnie uprowadzony przez Morgotha i powieszony za prawą rękę na skałach Thangorodrimu. Uratowali go jego przyjaciel Fingon i orzeł Thorondor. Utraconą prawą dłoń szybko nauczył się zastępować lewą i już wkrótce umiał się nią posługiwać lepiej niż wcześniej prawą. Po uwolnieniu przez Fingona Maedhros przekazał władzę nad Noldorami w ręce rodu Fingolfina.
Przez wiele lat strzegł Marchii Maedhrosa. Był cierpliwy i dzielny, powstrzymywał często swoich braci przed nierozważnymi występkami. Dowodził Elfami w Bitwach o Beleriand, zwyciężył w Dagor Aglareb i szybko zebrał siły Elfów po Dagor Bragollach. Około roku 472 utworzył Ligę Maedhrosa, która miała zaatakować Angband. Liga jednak została zdradzona, a po Nirnaeth Arnoediad Maedhros uciekł do Ossiriandu.
Po śmierci Berena i Luthien, zaślepiony Przysięgą, wziął udział w pogromie Doriathu i Przystaniach Sirionu. Żałował tych czynów, ale zbyt mocno był związany Przysięgą. W końcu namówił brata, Maglora, do wykradzenia Silmarili. Klejnot jednak palił mu straszliwie dłoń i Maedhros rzucił się wraz z nim w przepaść.

Maeglin

Maeglin był synem Eola i Aredheli. Imię Maeglin ("Bystrooki") nadał mu ojciec, Aredhela potajemnie nazywała go po quenejsku Lomion ("Syn Półmroku"). Odziedziczył wiele cech po ojcu - był skryty, milczący, obdarzony bystrością i zdolnością przekonywania. Aredhela zaszczepiła w nim miłość do Noldorów i Gondolinu. Pragnąc utwierdzić swoje prawa do tronu Turgona, opuścił z matką Nan Elmoth. Ściągnął na siebie nienawiść ojca, który tuż przed swoją śmiercią zabił Aredhelę.
Maeglin pozostał w Gondolinie, a z czasem zdobył wysoką pozycję na dworze Turgona. Pragnął poślubić jego córkę Idril, lecz spotkał się z odmową. W swoim sercu zaczął skrywać nienawiść, szczególnie do Tuora, który również zabiegał o względy Idril. Podczas jednej z wypraw w góry Maeglin został schwytany przez orków Morgotha i, pod groźbą tortur w Angbandzie, zdradził Nieprzyjacielowi sekret Ukrytego Królestwa. Zginął z ręki Tuora podczas zażartych walk w czasie napaści Morgotha na Gondolin.

Maglor

Maglor był Noldorem, drugim i najbardziej powściągliwym spośród synów Feanora. Brał udział w buncie Noldorów; uczestniczył w Nirnaeth Arnoediad (piątej, najstraszliwszej bitwie o Beleriand, zwanej także Bitwą Nieprzeliczonych Łez).
Po zniszczeniu Przystani Sirionu to on wychowywał Elronda i Elrosa. Po zakończeniu Wielkiej Bitwy postanowił odrzucić Przysięgę Feanora, jednak jego brat, Maedhros, nakłonił go przyłączenia się do kradzieży Silmarili z rąk Eonwego. Obaj bracia byli jednak skażeni Przysięgą, wiec upragnione klejnoty zaczęły ich palić - Maglor rzucił swą zdobycz w Morze.
Pogrążony w bólu i żalu po stracie brata i Silmarili odszedł na zawsze. Był cudownym bardem, to właśnie jego dziełem jest Noldolante - pieśń o upadku Noldorów.

Nerdanela

Nerdanela była żoną Fëanora. Urodziła mu siedmiu synów. Często można przeczytać o niej jako o mądrej, spokojnej i rozważnej żonie - była dokładnym przeciwieństwem swego porywczego małżonka.


Przyjaciele Elfów
Toplisty
Kontakt
Fanuilos: fanuilos@wp.pl