Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
Strony WWWSerwery VPSDomenyHostingDarmowy Hosting CBA.pl

Rivendell to strona o elfach, stworzona specjalnie z myślą o ich miłośnikach. Można tu znaleźć teksty o historii elfów, pierwszej, drugiej, trzeciej i początkach czwartej ery, jesat dokładnie omówione pisamo Tengwar i Cirth, którego można się nauczyć, Jest bowiem podany dokładny opis wszystkich liter, który można zastosować do pisania. Oprócz tego na stronie są opisy kompletnych ubiorów i strojów elfich, tłumaczenia z filmu władca pierścieni, a także z rozszerzonej wersji DVD -każde słowo jest dokładnie przetłumaczone. W księdze siedzib są opisy wielu tolkienowskich miejsc, takich jak Rivendell, Gondolin, Lothlorien, Mroczna Puszcza, Tirion i innych, a także opisy wielu znakomitych elfów, takich jak Feanor, Legolas, Galadriel, Arwena, Fingolfin, Finrod Felagund, Haldir. Spokojnie możecie opanować podstawy języków Quenya i Sindarin przez zapoznanie się z tekstem na ich temat, z Władcy Pierścieni wypisane są wszystkie przykłady tych dwóch elfich języków.



Dziedziniec
Biblioteka
Zaprzyjaźnione

Quenya


1.Historia Quenyi
2. Cechy języka
3. Quenya we Władcy Pierścieni

Quenya to najstarszy i najbardziej się wyróżniający z języków Elfów. W Amanie istniały dwa dialekty tego języka: vanyarski oraz noldorski (w Śródziemiu, jeśli używano quenejskiego, to tylko dialektu noldorskiego).
Quenya posiadała wszystkie cechy języka pierwotnego. Powstała, gdy tylko Elfowie obudzili się nad jeziorem Cuivienen. Był to język pełen pięknych słów i zręcznych konstrukcji.
W Valinorze quenejski zmienił się nieco - stał się łatwiejszy do wymawiania, przejął niektóre słowa z języka Valarów. Powstawało wiele nowych wyrazów, głównie wymyślanych przez Noldorów, na określenie rzeczy, których Elfowie nigdy wcześniej nie widzieli. W końcu Quenya stała się tak popularna, że prawdopodobnie nawet Valarowie i Majarowie używali jej, kiedy przebywali tylko we własnym gronie. Głównie jednak posługiwali się nią po to, by nauczać Eldarów.
Kiedy Rumil wymyślił Sarati, quenejski został pierwszym językiem zachowanym na piśmie. Później nadszedł bunt Noldorów. Plemię to opuściło Valinor i udało się na wygnanie do Śródziemia, zabierając ze sobą również język.
W Śródziemiu żyły Elfy Szare, używające zupełnie inaczej brzmiącego języka, jednak Wygnańcy szybko go przyswoili. W czasie Uczty Pojednania niewielu już używało Quenyi, a kiedy Thingol odkrył zdradę i rzeź w Alqualonde i zakazał używania quenejskiego, mową tą posługiwali się tylko noldorscy przywódcy i tylko między sobą. Mimo tego wszystkiego Quenya przetrwała. Noldorowie powiększyli zbiór słów, adaptując je z innych języków oraz modyfikując te, które nabrały nowego znaczenia.
Kiedy przybyli ludzie, uczyli się oni raczej Sindarinu, ale do pewnego stopnia quenejskiego również. Nie posługiwali się nim w mówieniu, natomiast popularne stały się nazwy z niego pochodzące. Kiedy powstał Gondolin, Turgon nadał mu quenejskie miano Ondolinde. Ale nawet w Gondolinie posługiwano się głównie sindarińskim. Quenya przeszła parę drobnych korekt i odeszła nieco od postaci amańskiej. Wiązało się to ze spisywaniem z pamięci pieśni, wierszy i mądrości jeszcze z Valinoru.
Na początku Drugiej Ery część Noldorów powróciła do Amanu, ale wielu jeszcze pozostało. Quenya ciągle więc była obecna w Śródziemiu. Z niej pochodzi imię Sauron, a także nazwy trzech pierścieni: Narya, Nenya oraz Vilya.
Jednak Druga Era to głównie historia Numenoru. Mędrcy z Numenoru posługiwali się bardziej archaiczną formą quenejskiego, jako że utrzymywali (przynajmniej początkowo) kontakty z Tol Eresseą i Valinorem. W Quenyi było zapisanych większość dzieł od początków świata, zebranych w numenorejskich bibliotekach. Większość władców Numenoru miało imiona sindarińskie lub quenejskie oprócz swoich własnych, adunaickich. Wykorzystywali oni języki Eldarów do nazywania miast, a także do spisywania ważnych dokumentów i dzieł naukowych. Quenejski był językiem typowo książkowym, oficjalnym.
Wszystko się zmieniło, gdy władcy Numenoru zaczęli knuć przeciwko Elfom. Zakazano używania języków eldarińskich i ich uczenia, zakazano wszelkich kontaktów z Elfami i karano tych, którzy nie chcieli ich zrywać. Kiedy w końcu szalony Ar-Pharazon, za namową Saurona, próbował najechać Valinor, Eru rozbił jego flotę i przeniósł Błogosławione Krainy poza obręb świata, a Numenor zatopił. Razem z Valinorem odeszli wszyscy mówiący od urodzenia Quenyą, oprócz Noldorów pozostałych w Śródziemiu. Nigdy nie będzie wiadomo, ile quenejskich ksiąg, ile starożytnej mądrości poszło na dno razem z wyspą.
Pozostali przy życiu Przyjaciele Elfów, którzy zdążyli uciec na statkach, założyli Arnor i Gondor w Śródziemiu. Mędrcy tych krain przechowywali wiedzę o języku quenejskim. Królowie tych dwóch państw nadawali sobie imiona pochodzące z Quenyi, tak jak to było za czasów rozkwitu Numenoru. Namiestnicy używali imion quenejskich tylko do czasu, w którym zabrakło króla w Gondorze. Później zwyczaj nadawania eldarińskich imion Królom przywrócił Aragorn, mianując się po quenejsku Elessar Telcontar.
Na początku Czwartej Ery ostatni z Noldorów opuścili Śródziemie i udali się w drogę powrotną do Amanu. Mimo, że w Śródziemiu nie było już żadnych Eldarów posługujących się Quenyą, język ten nie został zapomniany. Trwał, dopóki trwał Gondor.

Quenyę można odróżnić od innych języków po tym, że wyrazy są raczej długie, 3- lub nawet 4-sylabowe. Często występują litery x, z oraz złożenia qu i nw. Nie spotyka się głosek m, n, f, th, dh. Wyrazy nie zaczynają się od liter b, g.

Przykłady języka quenejskiego we Władcy Pierścieni:

1.
Elen síla lúmenn' omentielvo!
Gwiazdy świecą nad godziną naszego spotkania!
2.
Arwen vanimelda, namárië!
Arweno ukochana, żegnaj!
3.
Ai! Laurië lantar lassi súrinen!
Yéni únótimë ve rámar aldaron,
Yéni ve lintë yuldar vánier
Mi oromardi lisse-miruvóreva
Andúnë pella Vardo tellumar
Nu luini yassen tintilar i eleni
Ómaryo airetári-lírnen.
Sí man i yulma nin enquantuva?
An sí Tintallë Varda Oiolossëo
Ve fanyar máryat Elantári ortanë,
Ar ilyë tier undulávë lumbulë;
Ar sindanóriello caita mornië
I falmalinna imbe met, ar hísië
Untúpa Calaciryo miri oialë.
Sí vanwa ná, Rómello vanwa, Valimar!
Namárië! Nai hiruvalyë Valimar.
Nai elyë hiruva. Namárië!
Ach! Sypią się złote liście na wietrze!
Nie zliczysz lat, jak ptasich skrzydeł na drzewach
Lata płyną jak słodki miód, lany do kielichów
Spełnianych spiesznie w wysokich salach
Na Zachodzie pod błękitnym sklepieniem Vardy
Gdzie gwiazdy drżą na dźwięk jej głosu,
Świętego i królewskiego.
Kto dziś napełni mój kielich?
Ponieważ teraz Stworzycielka Varda Pani Gwiazd
Z Góry Śnieżnobiałej
Wzniosła ręce w kształcie chmur
I wszystkie ścieżki spowił głęboki cień
Między nami na spienionych falach zaległa ciemność
A mgła na zawsze przysłoniła klejnoty Kalakirii.
Stracony dla Wygnańców jest Valimar!
Żegnaj! Może ty go odnajdziesz.
Obyś go odnalazł. Żegnaj!
4.
A laita te, laita te! Andave laituvalmet! Cormacolindor, a laita tárienna!
Niech żyją! Sława Powiernikom Pierścienia, chwała im, wielka chwała!
5.
Et Eärello Endorenna utúlien. Sinome maruvan ar Hildinyar tenn' Ambarmetta!
Przybyłem do Śródziemia zza wielkiego morza. Tu pozostanę ja i moi potomkowie aż do końca świata!
6.
Yé! Utúvienyes!
Tak! Znalazłem to!
7.
A vanimar, vanimálion nostari!

 





Przyjaciele Elfów
Toplisty
Kontakt
Fanuilos: fanuilos@wp.pl