Rivendell to strona o elfach, stworzona specjalnie z myślą o ich miłośnikach. Można tu znaleźć teksty o historii elfów, pierwszej, drugiej, trzeciej i początkach czwartej ery, jesat dokładnie omówione pisamo Tengwar i Cirth, którego można się nauczyć, Jest bowiem podany dokładny opis wszystkich liter, który można zastosować do pisania. Oprócz tego na stronie są opisy kompletnych ubiorów i strojów elfich, tłumaczenia z filmu władca pierścieni, a także z rozszerzonej wersji DVD -każde słowo jest dokładnie przetłumaczone. W księdze siedzib są opisy wielu tolkienowskich miejsc, takich jak Rivendell, Gondolin, Lothlorien, Mroczna Puszcza, Tirion i innych, a także opisy wielu znakomitych elfów, takich jak Feanor, Legolas, Galadriel, Arwena, Fingolfin, Finrod Felagund, Haldir. Spokojnie możecie opanować podstawy języków Quenya i Sindarin przez zapoznanie się z tekstem na ich temat, z Władcy Pierścieni wypisane są wszystkie przykłady tych dwóch elfich języków.



Dziedziniec
Biblioteka
Zaprzyjaźnione

Sindarin


1. Historia Sindarinu
2. Cechy języka
3. Sindarin we Władcy Pierścieni

Sindarin to główny język Eldarów używany w Śródziemiu, mowa potoczna Elfów Szarych, czyli Sindarów. Język ten wywodził się z tego samego pnia, co Quenya. Podczas długiego rozdzielenia plemion elfich (Sindarowie pozostali w Śródziemiu, gdy reszta Eldarów wypływała do Valinoru) te dwa języki stały się niemal niepodobne. Sindarin rozwijał się bardzo szybko i już przed wzejściem Słońca różnił się znacznie od Quenyi.
Gdy Noldorowie powrócili do Śródziemia, w 3500 lat po opuszczeniu jego brzegów, klasyczny Sindarin był w pełni rozwoju. W Pierwszej Erze istniało dużo dialektów sindarińskich: chociażby doriathrin, zachodni język Falathrimów czy też północny dialekt z Mithrimu.
Początkowo Noldorowie i Sindarowie nie mogli się ze sobą porozumieć, ponieważ ich języki ewoluowały w zupełnie innych kierunkach, jednak Wygnańcy szybko nauczyli się "szarego języka" i nawet zaczęli przerabiać swoje quenejskie imiona na sindarińskie, z różnym skutkiem. Dwadzieścia lat po przybyciu Wygnańców, podczas Mereth Aderthad - Uczty Pojednania, Sindarinem posługiwała się już większość Noldorów, a to dlatego, że im łatwiej przychodziło nauczenie się tego języka niż Sindarom przyswojenie Quenyi. Quenya została ostatecznie zakazana przez Thingola, kiedy ten dowiedział się o napaści na Alqualonde i kradzieży statków.
Później pojawili się ludzie. Z plemion ludzkich na początku tylko Dunedainowie znali Sindarin i posługiwali się nim, a także przekazywali go z pokolenia na pokolenie. W Pierwszej Erze większość Edainów przyswoiła język sindariński, jako że bardzo chcieli oni nauczyć się mądrości Elfów. Niektórzy zaczęli mówić w Sindarinie tak dobrze, jak Elfowie. Pieśń "Narn i Chin Hurin" była stworzona przez Dirhavela, pochodzącego z rasy ludzi. Sami Elfowie nie zaprzestali używania tego języka podczas Pierwszej Ery. Nawet w Gondolinie, który był miastem założonym przez Noldorów, tylko królowie używali Quenyi. Reszta Wygnańców posługiwała się Sindarinem, uznając Quenyę tylko za język używany w książkach.
Po wojnach w Beleriandzie wielu Elfów udało się na Tol Eresseę i odtąd używano prawdopodobnie języka Elfów Szarych także w krajach Amanu. Natomiast na pewno posługiwano się nim w królestwie Numenoru założonym przez ludzi, chociaż mieli oni również swój język - adunaicki. Jednak kiedy Numenorejczycy zaczęli zazdrościć Elfom nieśmiertelności, zerwali z nimi wszelkie kontakty i zakazali używania jakiegokolwiek z ich języków. Wszystko to opisane jest w Silmarillionie (popatrz do Akallabeth).
Po upadku Numenoru Przyjaciele Elfów, którzy się uratowali, założyli w Śródziemiu Gondor i Arnor. Używali tam tylko Sindarinu - adunaicki był uważany za język analfabetów. Sindarin ukazywał się wtedy jako znak wysokiego, numenorejskiego pochodzenia. Wśród Elfów w Drugiej i Trzeciej Erze Sindarin zastąpił niektóre z języków Elfów Leśnych. W końcu Trzeciej Ery zaprzestano używania dawnego języka Elfów Leśnych w Mrocznej Puszczy i w Lorien, mimo że wywierał on pewien wpływ na postać Sindarinu. Klasycznym językiem sindarińskim posługiwano się w Rivendell oraz w Szarych Przystaniach.
Jednak koniec Trzeciej Ery to odejście Elfów. Zaczął się okres panowania ludzi. Wielu mówiło w sindarińskim, znało Quenyę. W Królestwie Gondoru Sindarin był językiem grzecznościowym, używanym przez potomków Numenorejczyków. Na początku Czwartej Ery kończą się wszystkie źródła.

Sindarin bardzo łatwo poznać, ponieważ ma on kilka cech, które odróżniają go od Quenyi. Przede wszystkim wyrazy są raczej krótkie, głównie 1- lub 2-sylabowe. Nie ma w nim liter x, z ani złożeń qu czy nw, za to pod dostatkiem mamy takich głosek, jak n, m, f, dh, th. Język sindariński został przez Tolkiena stworzony na podstawie języka walijskiego, tak więc występuje w nim zjawisko lenicji. Liczbę mnogą tworzy się poprzez mutację samogłosek.

Sindarin we Władcy Pierścieni:

1.
Ai na vedui Dúnadan! Mae govannen!
Witaj w końcu Dúnadanie! Miło cię spotkać!
2.
Noro lim, noro lim Asfaloth!
Biegnij szybko, Asfaloth!
3.
A Elbereth Gilthoniel
Silivren penna míriel
O menel aglar elenath!
Na-chaered palan-díriel
O galadhremmin Ennorath,
Fanuilos, le linnathon
Nef aear, si nef aearon!

O Elbereth, rozniecająca gwiazdy
Połyskując spada i migocząc
Z nieba chwała gwiazd!
W dal patrzyłem
Z tkanego drzewami Śródziemia,
Fanuilos, zaśpiewam ci
Po tej stronie oceanu, Wielkiego Oceanu.
4.
Naur an edraith ammen!
Ogniu, bądź naszym ratunkiem!
5.
Naur dan i ngaurhoth!
Ogniu, odpędź wilkołaki!
6.
Ennyn Durin Aran Moria. Pedo mellon a mínno. Im Narvi hain echant, Celebrimbor o Eregion teithant i thiw hin.
Drzwi Durina Króla Morii. Powiedz przyjacielu i wejdź. Ja Narvi je wykonałem, Celebrimbor z Eregionu wykuł te znaki.
7.
Annon edhellen, edro hi ammen!
Fennas nogothrim, lasto beth lammen!
Bramo elfia, otwórz się przed nami!
Drzwi krasnoludzkie, słuchajcie mojej mowy!
8.
Edro, edro!
Otwórz się!
9.
Daro!
Stój!
10.
A Elbereth Gilthoniel
O menel palan-díriel,
Le nallon si di'nguruthos!
A tiro nin, Fanuilos!
O Elbereth rozniecająca gwiazdy
Z nieba w dal patrząca,
Do ciebie wołam tutaj w strachu śmierci!
Czuwaj nade mną, Fanuilos!
11.
Cuio i Pheriain anann! Aglar'ni Pheriannath! Daur a Berhael, Conin en Annun! Eglerio! Eglerio!
Niech żyją Niziołki! Chwała Niziołkom! Frodo i Sam, książęta Zachodu! Chwalcie ich, chwalcie!
12.
Onen i-Estel Edain, ú-chebin Estel anim...
Dałam nadzieję ludziom, nie zachowałam nadziei dla siebie...




Przyjaciele Elfów
Toplisty
Kontakt
Fanuilos: fanuilos@wp.pl