Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
Strony WWWSerwery VPSDomenyHostingDarmowy Hosting CBA.pl

Rivendell to strona o elfach, stworzona specjalnie z myślą o ich miłośnikach. Można tu znaleźć teksty o historii elfów, pierwszej, drugiej, trzeciej i początkach czwartej ery, jesat dokładnie omówione pisamo Tengwar i Cirth, którego można się nauczyć, Jest bowiem podany dokładny opis wszystkich liter, który można zastosować do pisania. Oprócz tego na stronie są opisy kompletnych ubiorów i strojów elfich, tłumaczenia z filmu władca pierścieni, a także z rozszerzonej wersji DVD -każde słowo jest dokładnie przetłumaczone. W księdze siedzib są opisy wielu tolkienowskich miejsc, takich jak Rivendell, Gondolin, Lothlorien, Mroczna Puszcza, Tirion i innych, a także opisy wielu znakomitych elfów, takich jak Feanor, Legolas, Galadriel, Arwena, Fingolfin, Finrod Felagund, Haldir. Spokojnie możecie opanować podstawy języków Quenya i Sindarin przez zapoznanie się z tekstem na ich temat, z Władcy Pierścieni wypisane są wszystkie przykłady tych dwóch elfich języków.



Dziedziniec
Biblioteka
Zaprzyjaźnione

Litery Tengwar


Tengwar jest starszy od run Cirth, gdyż był opracowany przez Noldorów jeszcze w Valinorze, na długo przed ich wygnaniem. Jego pierwszą postacią był alfabet Rumila - Sarati. Znaki w tym alfabecie zapisywanow kolumnach z góry na dół i z lewej do prawej. Spółgłoski posiadały własne znaki, natomiast samogłoski były zapisywane jako znaki diakrytyczne. Alfabet ten został stworzony do zapisu języka quenejskiego. Nigdy nie używano go w Śródziemiu, ale był podstawą dla Tengwaru Feanora.

Feanor, przywódca jednego ze szczepów Noldorów, był najzdolniejszym rzemieślnikiem wśród elfów. Stworzył między innymi okryte sławą Silmarile, które stały się przyczyną wygnania Noldorów z Amanu. Jego pismo, oparte na znakach Rumila, stworzone ok. 1250 Roku Valarów, zostało nazwane na cześć swojego twórcy Tengwarem Feanora. Feanor uprościł je i usystematyzował. Znaki zapisywano w poziomych rzędach, od lewej do prawej. Spółgłoski są zapisywane jako osobne litery, a samogłoski jako znaki diakrytyczne, tak jak w piśmie Rumila. Tengwarem Feanora można pisać w prawie każdym języku, ponieważ jego znaki łatwo dostosować do różnych głosek w różnych językach.

Znaki tengwaru używane w systemie Feanora (klasycznym):



Litery zaznaczone na bordowo nie były używane w tym systemie.
Kolejno nazwy liter i głoski, które im odpowiadały (od góry, pionowo):

I - tinco (metal) /t/, ando (brama) /d/, thúlë (duch) /th/, anto (usta) /dh/, númen (zachód) /n/ lub /nn/, órë (serce) /-r/, rómen (wschód) /r/, silmë (gwiezdny blask) /s/, hyarmen (południe) /h/, krótki nośnik;

II - parma (księga) /p/, umbar (przeznaczenie) /b/, formen (północ) /f/, ampa (hak) /v/, malta (złoto) /m/ lub /mm/, vala (moc anielska) /w/, arda (kraina) /rh/, silmë nuquerna (odwrócony blask) /s/, hwesta sindarinwa /hw/, długi nośnik;

III - calma /nieużywana/, anga /nieużywana/, harma /nieużywana/, anca /nieużywana/, noldo /nieużywana/, anna (dar) /-i/, lambë (język) /l/, árë (światło Słońca) lub essë (imię) /ss/, yanta (most) /i-/ /-i/ lub /-e/, brak nazwy /nieużywana/;

IV - quessë (pióro) /k/, ungwë (pajęczyna) /g/, hwesta (podmuch wiatru) /ch/, unquë /nieużywana/, nwalmë (cierpienie) /ng/, vilya /nieużywana/, alda (drzewo) /lh/, árë nuquerna (odwrócone światło) /ss/, úrë (upał) /-u/, brak nazwy /mh/.

Samogłoski zapisuje się jako diakrytyki nad następującą spółgłoską. Samogłoski długie umieszcza się na długim nośniku. Znaki odpowiadające poszczególnym samogłoskom znajdują się w tabeli zastosowania Tengwaru dla języka polskiego. Oczywiście w systemie feanoryjskim stosujemy tylko podstawowe samogłoski (a,e,i,o,u).

Dyftongi w systemie klasycznym:



Gdy Noldorowie przybyli do Śródziemia, by tam kontynuować pościg za Morgothem i Silmarilami, przywiedli ze sobą również Tengwar, który szybko zdobył uznanie wśród Sindarów. Lud ten, posługujący się wcześniej pismem runicznym wymyślonym przez Daerona - minstrela na dworze króla Thingola, szybko przejął pismo Feanora i nieco je zmienił. Przede wszystkim Sindarowie dali samogłoskom osobne znaki, a nie, jak dotychczas, tylko znaki diakrytyczne. Zmieniły się też wartości niektórych liter. Znaki udoskonalone przez Sindarów nazwano pismem Beleriandu. Stało się ono najpowszechniejszym pismem w Śródziemiu.

Znaki Tengwaru używane w systemie Beleriandu:



Kolejno nazwy liter i głoski, które im odpowiadały (od góry, pionowo). Niektóre litery mają inną wartość niż w systemie Feanora:

I - tinco (metal) /t/, ando (brama) /d/, thúlë (duch) /th/, anto (usta) /dh/, númen (zachód) /n/ lub /nn/, órë (serce) /n/, rómen (wschód) /r/, silmë (gwiezdny blask) /s/, hyarmen (południe) /h/, brak nazwy /i/;

II - parma (księga) /p/, umbar (przeznaczenie) /b/, formen (północ) /f/, ampa (hak) /v/, malta (złoto) /m/ lub /mm/, vala (moc anielska) /m/, arda (kraina) /rh/, silmë nuquerna (odwrócony blask) /y/, hwesta sindarinwa /hw/, brak nazwy /i-/;

III - calma (lampa) /k/ -zapisywana jako c, anga (żelazo) /g/, harma (skarb) /ch/, anca (szczęki) /gh/, noldo (Noldor) /ng/, anna (dar) /o/, lambë (język) /l/, árë (światło Słońca) lub essë (imię) /ss/, yanta (most) /e/, brak nazwy /a/;

IV - quessë /nieużywana/, ungwë /nieużywana/, hwesta /nieużywana/, unquë /nieużywana/, nwalmë /nieużywana/, vilya /nieużywana/, alda (drzewo) /lh/, árë nuquerna (odwrócone światło) /y/, úrë (upał) /u/, brak nazwy /mh/.

Dyftongi w systemie beleriandzkim:



A oto zastosowanie Tengwaru Feanora dla języka polskiego. Litery typu ń, ś, ź, ć można zapisać przez dodanie kropki nad literą podstawową ( n, s, z, c). Litera y (jako samogłoska) nie występowała w Śródziemiu (była czytana jako j), teoretycznie przyjmuje się, iż zapisujemy ją jako dwie kropki nad literą.



Przykłady zapisu Tengwarem języka polskiego:


Elfowie są rasą nieśmiertelną.

Słońce świeci, a ptaki szczebioczą za oknem.


Przyjaciele Elfów
Toplisty
Kontakt
Fanuilos: fanuilos@wp.pl